8010 من عرف بالكذب لم يقبل صدقه . كسى كه شناخته شود بدروغگوئى قبول نشود راست أو . 8011 من رضى بالقضاء طاب عيشه . هر كه خشنود باشد بقضا وتقدير خدا نيكو باشد عيش وزندگانى أو . 8012 من تحلّى بالحلم سكن طيشه . هر كه زينت يابد ببردبارى ساكن شود طيش أو ، يعنى از جابر آمدن وسبكى أو . 8013 من ساس نفسه أدرك السّياسة . هر كه سياست كند نفس خود را دريابد سياست را ، « سياست رعيّت » بمعنى أمر كردن ونهى كردن ايشانست وواداشتن ايشان بر آنچه صلاح ايشان در آن باشد ، ومراد اينست كه كسى كه سياست نفس خود كند برسد بمرتبهء كه سياست قوم خود كند ودر فرمان أو باشند . 8014 من بذل معروفه استحقّ الرّياسة . هر كه بذل كند احسان خود را وجود وبخشش كند سزاوار گردد رياست وسر كردگى را . 8015 من استمتع بالنّساء فسد عقله . هر كه نفع بجويد بزنان فاسد باشد عقل أو يا فاسد شود عقل أو ، ظاهر اينست كه مراد به « نفع جستن بزنان » مشورت كردن با ايشانست وعمل‌كردن برأي ايشان از براي انتفاع خود ، يا أعمّ از اين واز هر طلب نفعي از ايشان بملازمت ونوكرى وأمثال آن . 8016 من عاقب المذنب فسد فضله .